Nie sposób, by filozofia bądź jakakolwiek inna dyscyplina teoretyczna kiedykolwiek nam to [zawarcie w pojedynczej wizji autokreacji i sprawiedliwości] umożliwiła. Największe zbliżenie obydwu nurtów osiągniemy, uznając, że celem sprawiedliwego i wolnego społeczeństwa jest przyzwolenie jego członkom na bycie tak samolubnymi, „irracjonalnymi” i estetyzującymi, jak im się tylko podoba, pod warunkiem że robią to na własny rachunek – nie krzywdząc innych i nie używając zasobów, których potrzebują mniej uprzywilejowani. […] Słownik autokreacji jest z konieczności prywatny, niespójny, nieprzystosowany do dyskusji. Słownik sprawiedliwości jest z konieczności publiczny i wspólny, stanowi medium wymiany poglądów.

Termin "libertarianin" w takim znaczeniu, w jakim używany on jest w USA, oznacza coś całkiem odmiennego od tego, co znaczył i wciąż oznacza dla reszty społeczeństwa. Spoglądając w przeszłość ruch libertariański był antypaństwowym skrzydłem ruchu socjalistycznego. Socjalistyczny anarchizm był libertariańskim socjalizmem.

Dla społeczeństwa w Stanach, które jest dużo bardziej zdominowane przez biznes, termin ten ma odmienne konotacje. Podkreśla eliminowanie i redukowanie państwowej kontroli, głównie nad prywatnymi tyraniami. Libertarianie w Ameryce nie mówią "pozbądźmy się korporacji". To rodzaj ultraprawicy.