Przyznaję się bez bicia, że tekst poniższy za swoją podstawę ma szkic Tadeusza Soleckiego, Szukając metki producenta. Refleksje nad koncepcją inteligentnego projektu, opublikowany w najnowszym numerze Czasu Fantastyki. Przyznam szczerze, że nie bardzo znam argumentacje zwolenników inteligentnego projektu (Intelligent Design, dalej ID), a znam ją o tyle, o ile przybliżył ją Richard Dawkins. Czyli, można by rzec, raczej słabo. Szkic Tadeusza Soleckiego uważam więc za kapitalny i bardzo mi przydatny. Zainspirowany postanowiłem spisać kilka swoich przemyśleń z nim związanych. Zastrzegam jednak od razu, że więcej w tekście pytań i nierozwiązanych zagadek, niż odpowiedzi. Wynika to przede wszystkim, jak już się rzekło, z mojej słabej znajomości tematu, nie ze strachu przed konsekwencjami wyrazistości.

Tytułem wstępu powiem, że nie jestem autorem niniejszego tekstu. Autorem jest Łukasz Witosz, autor publicysta.blogspot.com. Gościnny wpis dotyczy spraw, którymi zazwyczaj się nie zajmuję. Nie uważam, by było to błędem - wręcz przeciwnie, czasami trzeba zmienić temat, zdywersyfikować źródła, i tak dalej. Nie zajmuję się kwestiami bieżącej polityki (przynajmniej nie na blogu, co jakiś czas się odniosę do niej na fb). Bardziej interesują mnie sprawy ideologiczno-filozoficzno-dziwne. Ale nie ja jestem tu najważniejszy (a może?), więc teraz możecie sobie przeczytać wpis o tematyce bieżącej. Tylko, żeby była jasność. Autorem wpisu jest Łukasz Witosz. On to odpowiada za jego treść i do niego w postaci komentarzy zgłaszać można uwagi i zastrzeżenia (gratulacje możecie składać do mnie:). Pod tym wpisem w komentarzach ja również będę gościem - mam nadzieję, że w razie komentarzy Łukasz zechce odpowiedzieć. Co do ewentualnych moich uwag, postaram się je przedstawić najszybciej, jak będę miał możliwość. A więc zaczynajmy!

Nie będę wam pisał, dlaczego ACTA popierać nie powinniście. Możecie o tym przeczytać na setkach, jak nie tysiącach stron w internecie. Możecie posłuchać o tym w dziesiątkach audycji w radio internetowym, internetowej telewizji, na youtube. Część z was pewnie wie, że tu nie chodzi tylko o polski internet i megavideo. Rzecz jest dużo poważniejsza i konsekwencje z jej wprowadzenia będą straszniejsze, niż większość internautów rozpatruje. Ale nie to jest najważniejsze; jakie powody by internautami nie powodowały, czy byłaby to chęć ściągania z netu muzyki, oglądania filmów, czy jakikolwiek inny powód, uważam go za dobry. Nie, nie jestem deontologiem, nie uważam, by cel usprawiedliwiał zastosowane środki. Uważam jednak, że to, co różni anonimowi ludzie robili wobec władz za w gruncie rzeczy pozytywne i niegroźne*. Jeszcze raz: nie interesują mnie powody, dla których sprzeciwiacie się ACTA. Jeśli to robicie, to prędzej, czy później będziecie musieli swoich pozycji bronić. Nie interesują mnie powody, dla których każdy jeden poseł w sejmie jest teraz przeciwko ACTA. Nie obchodzi mnie, dlaczego Tusk jest przeciwko ACTA. W ogóle nie zamierzam się tutaj ACTA zajmować. Przez ostatnich kilka tygodni o informacje o ACTA mogliście się potknąć i przewrócić. Co nie zmienia faktu, że moja cegiełka będzie tematycznie zbliżona. 

Chętnie bym wam powiedział, że bardzo cenię sobie pisarstwo Zajdla. Pewnie, każdy czytelnik science-fiction chciałby wam to powiedzieć. Problem w tym, że jedyną książką Zajdla, jaką przeczytałem, była, dziś ukończona Paradyzja. Trochę zasięgnąłem języka na temat pisarstwa Zajdla i już teraz mogę powiedzieć, że nawiązania do kwestii politycznych i społecznych to to, co amatorscy filozofowie lubią najbardziej.

O samym Zajdlu wiele wam nie powiem, bo i myślę, że każdy czytelnik science-fiction coś niecoś wie. Dopóki nie przerobię innych pozycji Zajdla, postaram się o nich nie wypowiadać. Jeśli jednak chcielibyście dowiedzieć się czegoś o autorze, a jesteście słabi w korzystaniu z google'a, to warto wspomnieć, że z wykształcenia był fizykiem. Urodził się w 1938 roku, zmarł w 1985, w trakcie prac nad książką. Przyczyną śmierci był rak płuc. W swoich utworach stosował dużo analogii do ustroju politycznego, w którym przyszło mu żyć. Niestety nie doczekał jego zmiany.